تجارت پارسی در اردو بازار ( گزارش سفر به پاکستان ) قسمت چهارم

اتاق‌های بازرگانی در شرایط کنونی فقط یک تشکل صنفی نیستند بلکه ستاد تجمیع و فرماندهی تمامی نیروهای اقتصادی برای گذشتن از مرز تحریم‌ها و برآوردن نیازهای تجاری و صنعتی کشور محسوب می‌شوند. چنین عملکرد مدیریتی ایجاب می‌کند که نیروهایی به عنوان پیش قراول برای نفوذ به بازارهای هدف و کسب اطلاعات از جبهه پیش رو به کشورهای مختلف اعزام شوند، آنگاه بر اساس یافته‌های عملیاتی گروه اعزامی، برنامه ریزی برای ایجاد تعاملات گسترده‌تر با کشورها، تدوین و اجرا شود.‏

در اجرای این برنامه اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران به عنوان یکی از بزرگترین تشکل‌های اقتصادی با بیش از 22 هزار عضو فعال در حوزه‌های مختلف تجاری و صنعتی، ابتدای امسال اقدام به اعزام یک هیات بزرگ اقتصادی به هندوستان کرد و به توافقات مهمی با فعالان بخش خصوصی این کشور دست یافت. بازخورد این حرکت تجاری اتاق بازرگانی تهران، عزیمت یک هیات 250 نفره اقتصادی به همراه نخست وزیر هندوستان به ایران در جریان برپایی شانزدهمین اجلاس سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد بود.

دومین هیات تجاری و صنعتی از سوی این تشکل بزرگ اقتصادی اخیراً با هدف بازارشناسی، بازار سنجی و بازاریابی در کشور پاکستان، راهی شهرهای مهم اقتصادی این کشور شد که دستاورد‌های سفر آنها فراتر از تصور اولیه برنامه ریزان دو کشور بود.‏

ستون پاورقی «تجارت پارسی در اردو بازار» که امروز چهارمین شماره آن در این صفحه درج شده، در پی انعکاس رویدادهای سفرگروه تجاری و صنعتی اعزامی به شهرهای مختلف پاکستان و انتقال نکات کلیدی این سفر است که مطالعه آن برای سایرعلاقمندان به ایجاد رابطه تجاری و صنعتی با این کشور خالی از فایده نیست. ‏

ایران و پاکستان به عنوان دو کشور همسایه، هم فرهنگ و هم کیش با تشابهات متعدد اجتماعی و اقتصادی که جمعیتی بالغ بر 270 میلیون نفر را شامل می‌شوند و در اطراف خود بازاری به وسعت 2 میلیارد نفر را در بر می‌گیرند، اگرچه سالهاست که دارای تعاملات اقتصادی هستند، ولی هنوز از نیازمندیها و توانایی‌های تولیدی و تجاری یکدیگر بطور دقیق اطلاعی ندارند و صرفا بر مبنای دانسته‌های قبلی و شیوه‌های سنتی، با یکدیگر همکاری می‌کنند. ‏

سابقه همکاری‌های اقتصادی دو کشور به سال 1947 بازمی گردد که پاکستان به همت «محمد علی جناح» - قائد اعظم - از هندوستان جدا شد و استقلال یافت. در واقع پاکستان که تمدنی به قدمت بیش از 2500 سال دارد، اندکی قبل از قیام «مهاتما گاندی» علیه استعمار انگلیس، استقلال خود را بازیافت. این منطقه در طول تاریخ محل تقاطع مسیرهای مهم تجاری مانند «راه ابریشم» بوده ‌است و ظرف قرون متمادی گروههای نژادی مختلفی در آن سکنا گزیده‌اند. بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد روابط اقتصادی ایران با ملل ساکن در این خطه همواره دایر بوده است و اقوام ساکن در مناطق بلوچستان، سند و پنجاب از دیرباز خریدار مصنوعات ایرانی و فروشنده میوه و ادویه جات به تجار کشورمان بوده‌اند. ولی بطوررسمی در طول 65 سالی که از عمر جمهوری اسلامی پاکستان می‌گذرد، صادرات فرآورده‌های نفتی از ایران و واردات محصولات کشاورزی از پاکستان شالوده اصلی ارتباطات اقتصادی دو کشور بوده است.

از طرفی تحولات گسترده در ساختارهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایران و پاکستان ظرف سالهای اخیر، طیف وسیعی از ظرفیت‌های جدید را برای همکاری مشترک میان دو ملت ایجاد کرده است که فعالان اقتصادی دو طرف از آن بی اطلاعند.

نوشته : کامران نرجه

این پاورقی در صفحه 17 روزنامه اطلاعات سه شنبه 11 مهر 1391 درج شده است .

/ 0 نظر / 26 بازدید