انتخاب بین بد و بدتر!

برنامه توسعه و نوسازی ناوگان تاکسیرانی که از دو سال پیش به دلیل کاهش حمایت های  دولت و کمبود اعتبارات بانکی با رکود کامل مواجه شده ، این روزها برای رونق دوباره به راهکاری تن داده است که اجرای آن مشکلات جدیدی را برای حمل و نقل عمومی به همراه خواهد داشت.

مسئولان ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت برای پاسخگویی به تقاضای دهها هزار متقاضی نوسازی ناوگان تاکسیرانی که از ماه ها قبل در انتظار تعیین تکلیف صنایع خودروسازی و سیستم بانکی هستند، ناچار به پذیرش خودروی تیبا و MVM در سبد محصولات جایگزین شده اند.

این در حالیست که خودروی تیبا یکی از ناایمن ترین محصولات صنایع خودروسازی داخلی است و ورود آن به ناوگان عمومی امکان بروز سوانح مرگبار در حمل و نقل  شهری را افزایش می دهد.

ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت پیش از این نیز تحت فشار خودروسازان داخلی و نبود گزینه مناسب برای جایگزینی تاکسی های فرسوده، به ورود خودروهای روآ و پراید در ناوگان عمومی رضایت داده بود که نتایج منفی آن همچنان شبکه تاکسیرانی کشور را می آزارد.

براساس آخرین رتبه‌بندی خودروها از سوی موسسه استاندارد ایران، تیبا رتبه یازدهم را در میان خودروهای تولید داخلی دارد و میانگین نمرات منفی این خودرو منفی 4/65 درصد است.

وضعیت خودرو وارداتی MVM نیز بهتر از تیبا نیست. چینی ها این خودروی ضعیف و پرهزینه را برای مصارف سفرهای کوتاه درون شهری ساخته اند و هرگز فکر نمی کردند که ایرانی های مونتاژکار قصد استفاده از آن را در ناوگان تاکسیرانی خود داشته باشند.

خوشبختانه احمد دنیامالی رئیس کمیسیون عمران و حمل‌و‌نقل شورای شهر تهران و سید جعفرتشکری‌هاشمی معاون حمل‌و‌نقل و ترافیک شهردار تهران با استفاده از خودروهای غیرایمن در ناوگان تاکسیرانی مخالفت کرده اند. سیدمجتبی شفیعی رئیس ستاد مدیریت حمل‌ونقل و سوخت نیز از راهکار پیشنهادی خود دفاع نمی کند ولی معتقد است که ورود تیبا به ناوگان تاکسیرانی انتخاب بین بد و بدتر است.

چنین به نظر می رسد در شریطی که صنایع داخلی توان تولید خودرو استاندارد و ارزان قیمت را ندارند و از طرفی فشار برای نوسازی و توسعه ناوگان تاکسیرانی روز به روز بیشتر می شود، برای مسئولان دولتی چاره ای جز استفاده از چنین خودروهایی درحمل و نقل عمومی باقی نمانده است.

 سئوال اینجاست که آیا تاوان ساکت کردن متقاضیان شاکی نوسازی ناوگان تاکسیرانی را باید به قیمت حراج جان و مال مردم داد؟ آیا ارزش زندگی انسانهایی که قرار است در تاکسی تیبا و MVM بنشینند، کمتر از قیمت خودروهای وارداتی استاندارد است؟ آیا نمی توان فقط برای تامین ناوگان عمومی تعرفه واردات خودروهای باکیفیت خارجی را پایین آورد تا مسافران تاکسی که عموماً جزو اقشار آسیب پذیر جامعه هستند نیز طعم امنیت در حمل و نقل روزمره را بچشند؟

 نوشته : کامران نرجه

این سرمقاله در دهمین شماره از ماهنامه چهارراه( آبان و آذر1392) درج شده است.

 

/ 0 نظر / 6 بازدید